خداوند در باره شهادت دست و پا بر خودشان و صاحبشان در آنچه از فرمانهاى و وظائف ضايع كرده‌اند مىگويد : « آن روز مهر مىزنيم بر دهنهايشان و سخن مىگويند با ما دستهايشان و گواهى مىدهند پاهايشان به آنچه بودند فراهم مىكردند ( سوره يس / 65 ) » پس اينها از چيزهائى است كه خداوند فرض كرده است بر دستها و پاها و همينها عمل آنها بوده و از ايمان آنهاست . و نيز خداوند قرض و واجب كرده بر صورت ، سجده كردن را در شب و روز به هنگام نمازها ، و فرموده است : « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ركوع كنيد و سجده كنيد و پروردگارتان را عبادت كنيد و نيكوئى را انجام دهيد ، باشد كه رستگار گرديد ( سوره حج / 77 ) پس اينها فريضه و وظيفه جامعى است بر صورت و دستها و پاها ، چنان كه خداوند در جاى ديگرى مىفرمايد : « و همانا سجده‌گاهها براى خداست پس نخوانيد با خداوند كسى را ( سوره جن / 18 ) » . تا اينكه حضرت فرمود : پس هر كه خدا را ملاقات كند در حالى كه اعضاء بدن خود را ( از نافرمانى حق ) حفظ كرده و با هر يك از اعضاء بدنش آنچه را خدا فرض نموده انجام داده باشد ، پس خدا را ملاقات كند در حالى كه ايمان خود را كامل ساخته و از اهل بهشت قرار گرفته است ، و هر كه در چيزى از وظائف اين اعضاء كوتاهى كند و تجاوز نمايد از آنچه خدا فرمان داده است خدا را در حالى ملاقات خواهد كرد كه ايمانش ناقص است . تا اينكه امام ( ع ) فرمود : و با تمام بودن ايمان مؤمنان وارد بهشت شده و با ناقص بودن آن ، كوتاهىكنندگان وارد دوزخ مىگردند .